.

.

Οικοσελίδα

Κοινοτικό Συμβούλιο
Σύνδεσμος Αποδήμων
Ιστορική Αναδρομή
Εκδηλώσεις

Ημερολόγιο

.

Αρχαιολογικοί Θησαυροί  |   Εκκλησίες   |   Φωτογραφίες   |   Ανακοινώσεις   |  Επικοινωνία

 

Καθαρή Δευτέρα στην Παναϊούα.

Θα σας πω μερικά λόγια για μιαν Καθαρή Δευτέρα που έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου πριν από εξήντα χρόνια.

Δυο μεγάλες ομάδες αντρών θα διαγωνίζονταν στο χώρο της Παναγίας Φωτολάμπουσας, γνωστής ως Παναϊούας από το μικρό μέγεθος της εκκλησίας. Ο διαγωνισμός ήταν σ` ένα παραδοσιακό παιγνίδι γνωστό ως πλάκα. Επικεφαλής της μιας ομάδας ήταν ο παππούς μου ο Φωτής ο Βίρας και ηγέτης της αντίπαλης ομάδας ήταν ο Νικολάτζης. Μέλη των δυο ομάδων ήταν Κεδαρίτες διαφόρων ηλικιών: ο Πέρικλος, ο Νεόκλας, ο Λούκας ή άλλως Πλούσιος, ο Θεόφιλος, ο Παύλος, ο Αλέξανδρος, ο Γιαννάτσας, ο Στρατής, ο Λοής, ο Κλεάνθης, ο Γιάγκος, ο Παναγής, ο Νεοκλής ή άλλως Φουαρτάς και πολλοί άλλοι που δεν τους θυμούμαι.

Οι διαγωνιζόμενοι έριχναν τις πλάκες τους με στόχο μια πέτρα. Προσπαθούσαν να πλησιάσει η πλάκα τους όσο πιο κοντά γινόταν και οι προσπάθειες ήταν εναλλάξ από μέλη των δυο ομάδων. Θερμά χειροκροτήματα και βροντερές ιαχές επικροτούσαν τις καλές ρίψεις, ενώ αντίθετα γιουχαΐσματα και κοροϊδευτικά ξεφωνητά έδειχναν απαξιωτική διάθεση για τις αποτυχημένες προσπάθειες. Τα συναισθήματα άλλαζαν συνεχώς σε κάθε προσπάθεια και τόσο οι διαγωνιζόμενοι όσο και οι θεατές συμμετείχαν στην όλη διαδικασία με εκδηλώσεις συμπαράστασης. Στο τέλος νικήτρια ήταν η ομάδα που κάποια πλάκα της θα ήταν πιο κοντά απ` όλες στο στόχο.

Η χαμένη ομάδα έπρεπε να φέρει τα νηστήσιμα φαγητά κι απ` την άλλη οι νικητές πρόσφεραν το κρασί και τη ζιβανία για το φαγοπότι που ακολουθούσε. Η έναρξη του γλεντιού γινόταν με τον ήχο της μπουρούς που είχε μαζί του ο παππούς ο Βίρας και μονάχα αυτός ήξερε τον τρόπο και μπορούσε να φυσά τόσο τεχνικά που νόμιζες πως ήτανε πλοίο που ετοιμαζόταν να σαλπάρει από το λιμάνι για το ταξίδι του.

Εμείς τα παιδιά παίζαμε διάφορα παιγνίδια όπως «κολοκυθιά», «βασιλιτζιά», «Αππήησεν ο κάμηλος» και άλλα. Μερικοί πετούσαν τους χαρταετούς, «πετάσια και ψαλίδες», όπως τα λέγαμε τότε, που κατασκεύασαν οι ίδιοι και ήταν χαρά και ικανοποίηση να τους βλέπεις να πετούν ψηλά σαν πραγματικοί αετοί. Φυσικά έβλεπες και κάποια πετάσια να περιπλέκονται στα δέντρα με αποτέλεσμα να τελειώνει άδοξα η πτήση τους, σκορπώντας απογοήτευση.

Όμως όλα σταματούσαν όταν οι συμμετέχοντες στο πρώτο σαρακοστιανό γλέντι άρχιζαν να τραγουδούν. Περίμεναν ν` ακούσουν τα σκωπτικά τραγούδια του Νικολάτζη, αλλά κυρίως και με μεγάλο ενδιαφέρον τα ωραία κλέφτικα τραγούδια του Βίρα, που ήταν στ` αλήθεια εξαίρετος τραγουδιστής και σκόρπιζε ενθουσιασμό με τη μελωδική αλλά βροντερή συνάμα φωνή του. Το γλέντι κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα. Περί λύχνων αφάς η διασκέδαση σταματούσε και όλοι γύριζαν στα σπίτια τους. Έτσι η Καθαρή Δευτέρα γινόταν πια μια ευχάριστη ανάμνηση!

Αχιλλέας Ιωάννου

 

 

Επισκέψεις ...:::

stat tracker for tumblr

©  Κέδαρες / Kedares