.

.

Οικοσελίδα

Κοινοτικό Συμβούλιο
Σύνδεσμος Αποδήμων
Ιστορική Αναδρομή
Εκδηλώσεις

Ημερολόγιο

.

Αρχαιολογικοί Θησαυροί  |   Εκκλησίες   |   Φωτογραφίες   |   Ανακοινώσεις   |  Επικοινωνία

 

Κέδαρες - Ιστορική αναδρομή

Υπάρχουν δυο εκδοχές για τ` όνομα του χωριού. Η πρώτη λέει πως το πήρε από τα πανύψηλα και καταπράσινα κέδρα που αφθονούσαν στην περιοχή και η δεύτερη πως το πήρε από τον Κέδρο ή Κέζαρο που ήταν ο ιδρυτής του παλιού νεολιθικού συνοικισμού που έχει ανακαλυφθεί στο χωριό και είναι ο ίδιος μ` εκείνο της Χοιροκοιτίας και της Ερήμης.

Την ύπαρξη του παλιού νεολιθικού συνοικισμού μας τη μαρτυρούν τα πολλά σπήλαια που έχουν ανευρεθεί κατά καιρούς. Οι τοποθεσίες «Βουνιά» και «Αλώνια» είναι διάσπαρτες από τέτοια σπήλαια.

Προς τα βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται η «Σπηλιά τους Έλληνες». Πρόκειται για μια τεράστια σπηλιά που ενώ έχει στενή είσοδο, στο εσωτερικό της είναι αρκετά ευρύχωρη και άνετη. Στη σπηλιά αυτή λέγεται πως υπήρχαν και ζωγραφιές. Με την πάροδο όμως του χρόνου έχουν καταστραφεί.

Το αρχικό χωριό δε βρισκόταν στη σημερινή τοποθεσία αλλά λίγο χαμηλότερα, στο «Κάτω Χωριό», όπως ονομάζεται σήμερα η περιοχή. Το πλάκωσε όμως μια φονική επιδημία που άλλοι πίστευαν πως ήταν πανούκλα κι άλλοι χολέρα. Οι άνθρωποι πέθαιναν ο ένας μετά τον άλλον κι ο ιερέας του χωριού δεν πρόφταινε να κάνει άλλη δουλειά παρά μόνο Άγιο Ευχέλαιο, Θεία Κοινωνία και νεκρώσιμες ακολουθίες. Η κατάσταση ήταν τραγική κι απελπιστική. Το χωριό πήγαινε ν` αφανιστεί και οι κάτοικοι αδυνατούσαν να βρουν τη λύση του προβλήματος.

Σαν απόμειναν μόνο μερικοί, μεταξύ αυτών κι ο νεωκόρος με τις θυγατέρες του, έφυγαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Κουβαλώντας μαζί τους τα πιο αναγκαία τους αντικείμενα τράβηξαν προς τα βόρια κι εγκαταστάθηκαν στη σημερινή περιοχή του χωριού, η οποία την εποχή εκείνη ήταν κατοικημένη από καλόγηρους της Μονής του Κύκκου που φρόντιζαν τα κοπάδια και τα περιβόλια της Μονής. Οι καλόγηροι πούλησαν στους επιζήσαντες του λοιμού ότι είχαν και δεν είχαν και αποσύρθηκαν στο μοναστήρι, ενώ οι νέοι κάτοικοι του χωριού άρχισαν αμέσως να δραστηριοποιούνται.

Τα άφθονα νερά και το εύφορο έδαφος τους παρείχαν κάθε είδους φρούτου και λαχανικού, ενώ τα τέσσερα μικρά εκκλησάκια που βρίσκονταν τριγύρω του χώρου εγκατάστασής τους, της Παναγίας της Φωτολάμπουσας, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Δημητρίου κοντά στ` Αλώνια και της Αγίας Αναστασίας, τους έδιναν την αίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς. Τους έδιναν κουράγιο κι ελπίδες πως ο Θεός βρισκόταν δίπλα τους και όχι μόνο δε θα τους εγκατέλειπε αλλά και θα τους βοηθούσε να ξεπεράσουν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν και να επιβιώσουν. Έτσι κι έγινε! Επιβίωσαν οι άνθρωποι εκείνοι, και με την πάροδο του χρόνου οι νεαρές κόρες του νεωκόρου παντρεύτηκαν με τσοπανόπουλα που έβοσκαν τα κοπάδια τους στη γύρω περιοχή, οπότε σιγά σιγά το χωριό άρχισε να ξαναδημιουργείται.

Ο χειμώνας του χωριού είναι αρκετά δριμύς και τα χιόνια είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Οι θερμοκρασίες της νύχτας πολλές φορές πέφτουν κάτω από το μηδέν με αποτέλεσμα να σχηματίζεται παγετός. Τα καλοκαίρια του όμως είναι ξηρά και δροσερά γι` αυτό και προσελκύουν ένα αρκετά μεγάλο αριθμό αποδήμων.

Λέγεται πως ο βασιλιάς της Πάφου Κινύρας είχε την εξοχική του κατοικία στις Κέδαρες όπου και περνούσε τα καλοκαίρια του. Μα και την εποχή του κυνηγιού έδινε το παρόν του αφού λόγω των πολλών νερών και του πυκνού δάσους του Κύκκου που έφτανε μέχρι το χωριό και το αγκάλιαζε, το θήραμα αφθονούσε. Τα αγρινά, οι λαγοί και οι πέρδικες ήταν πάντοτε εκλεκτός μεζές.

Κατά την περίοδο 1945 - 1955 οι Κέδαρες βρίσκονταν στις δόξες τους και οι κάτοικοι ήταν γύρω στους 480. Λέγεται μάλιστα πως υπήρξε εποχή που οι κάτοικοι του χωριού υπερέβαιναν τους 550.


Αντιγόνη Χριστοδουλίδου

 

 

Επισκέψεις ...:::

stat tracker for tumblr

©  Κέδαρες / Kedares