.

.

Οικοσελίδα

Κοινοτικό Συμβούλιο
Σύνδεσμος Αποδήμων
Ιστορική Αναδρομή
Εκδηλώσεις

Ημερολόγιο

.

Αρχαιολογικοί Θησαυροί  |   Εκκλησίες   |   Φωτογραφίες   |   Ανακοινώσεις   |  Επικοινωνία

 

Σκεπτικό βράβευσης Πανοσιολογιότατου Ηγουμένου Ιεράς Μονής Χρυσορροϊατίσσης κ. Διονυσίου, από την κ. Μαρία Συμεωνίδου, εκπαιδευτικό, εκ μέρους της Θεματικής Πολιτισμού του ΚΣ ΕΔΕΚ.

   Ο Πανοσιολογιότατος Ηγούμενος Χρυσορροϊατίσσης κ. Διονύσιος, είναι άνθρωπος ενάρετος και ταπεινός στον τρόπο ζωής του, εγγράμματος, με πλούσια θεολογική και επιστημονική μόρφωση, και κυρίως προσήλωση στις αξίες της εκκλησίας, της πατρίδας και του πολιτισμού. Όραμά του, όπως ο ίδιος είπε στην αντιφώνησή του κατά την ανάληψη του Ηγουμενικού Θώκου της Μονής, είναι, «να μεταβληθούν και πάλιν οι Μονές σε πνευματικά, φιλανθρωπικά, επιστημονικά, πολιτιστικά και κοινωνικά φυτώρια, που όχι μόνον οι μοναχοί που ζουν σ’ αυτές, να εκτελούν πιστά τον προορισμό τους αλλά και οι επισκέπτες να βρίσκουν σ’ αυτές την ψυχική ικανοποίηση και τη σωματική και πνευματική ψυχαγωγία». Έχουμε μπροστά μας ένα μοναχό ο οποίος, το ιδανικό της ηθικής τελειότητας δεν το οραματίζεται μόνο για τον εαυτό του αλλά, με το πλούσιο έργο του και διαδραματίζοντας ρόλο ποιμένα που δεν περιορίζεται μόνο στα μέλη της Μονής, προσφέρει δυνατότητες στον κάθε άνθρωπο.

    Γεννήθηκε στο χωριό Κέδαρες της επαρχίας Πάφου το 1938. Σε ηλικία 14 χρονών προσελήφθη ως δόκιμος στην Ιερά Μητρόπολη Πάφου και στη συνέχεια έκανε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ελληνικό και στο Λιασίδειο Γυμνάσιο Πάφου. Το 1956 χειροτονήθηκε σε διάκονο και το 1959 διορίστηκε Γραμματέας της Μητρόπολης και διάκονος του Μητροπολίτη.

   Στον Εθνικό αγώνα για την ελευθερία, του 55-59, ο διάκονος Διονύσιος έγινε μέλος της ΕΟΚΑ, με το ψευδώνυμο «Θάνος» και συμμετείχε σ’ αυτό τον παλλαϊκο αγώνα, με την ίδρυση 45 Θρησκευτικών Ορθόδοξων Ιδρυμάτων, με την έκδοση του επίσημου οργάνου της Νεολαίας της ΕΟΚΑ το «Εγερτήριο Σάλπισμα» και με την μεταφορά επιστολών. Για τη δράση του συνελήφθη από τους Άγγλους και κτυπήθηκε από Τούρκους επικουρικούς στα πόδια με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί με δεκανίκια για ένα μήνα. Δεν πτοήθηκε όμως, αφού μετά από την απελευθέρωσή του, οργάνωσε την ομάδα της ΕΟΚΑ στο χωριό του, τις Κέδαρες.

   Το 1961 γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία και αποφοίτησε το 1965 με το τίτλο του «Διδασκάλου της Ορθοδόξου Χριστιανικής Θεολογίας». Με την επιστροφή του στην Κύπρο, προσλαμβάνεται ως Ιεροκήρυκας και Γραμματέας της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου, μέχρι το 1967, όταν, με υποτροφία από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ φεύγει ξανά για σπουδές «Συντήρησης Εικόνων και Χειρογράφων και παλαιών εντύπων κειμένων» στη Ρώμη, όπου εμπλουτίζει τη μόρφωσή του με σπουδές και στη Βιβλιοθηκονομία.

   Το 1971 ο Μητροπολίτης Πάφου Γεννάδιος τον χειροτόνησε Πρεσβύτερο και τον προεχείρισε σε Αρχιμανδρίτη. Η εκτίμηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στο πρόσωπό του εκδηλώνεται για άλλη μια φορά, με το διορισμό του ως Διευθυντή του Κέντρου Συντήρησης Εικόνων και Χειρογράφων, που ιδρύθηκε στην Ιερά Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα στη Τρεμετουσιά. Το άνοιγμα της Μονής και η εκεί παρουσία του συνέπεσαν με την εκκλησιαστική κρίση και τη δράση της ΕΟΚΑ Β΄ εναντίον του Αρχιεπισκόπου. Η 15η Ιουλίου του 1974 ήταν η τελευταία μέρα λειτουργίας του Κέντρου. Οι τελευταίοι επισκέπτες του ήταν οι ένοπλοι Εοκαβητατζήδες, που εισήλθαν στην Μονή για έρευνες εναντίον του Διονυσίου, ανθρώπου με βαθιές δημοκρατικές αρχές, αφήνοντάς τον ψυχικά βαριά τραυματισμένο. Λέει ο ίδιος «Έμεινα στη Μονή μέχρι τις 14 Αυγούστου του 1974, ότε και διετάχθη η εκκένωση της Τρεμετουσιάς. Για μένα όλα έληξαν στις 15 Ιουλίου του 1974».

   Μετά την εισβολή κατέφυγε στη Μονή Αγίου Νεοφύτου, όπου οργάνωσε εργαστήρι συντήρησης και όπου συντήρησε όλες τις εικόνες που βρίσκονται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο της Αρχιεπισκοπής.

   Από το 1975 μέχρι το 1979 διετέλεσε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου, περίοδος κατά την οποία δίδαξε Ιστορία και Παθολογία του Βιβλίου στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου. Το 1976 ανέλαβε τη θέση του προέδρου του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου της Μητροπόλεως Πάφου και μετά του προέδρου του Συμβουλίου Πνευματικής Λύσεως του Γάμου. Συμμετείχε σε πολλές αποστολές εκπροσώπησης της εκκλησίας της Κύπρου στο εξωτερικό και δημοσίευσε πολλές μελέτες και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες.

   Το 1978 εξελέγη Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Χρυσορροϊατίσσης, θέση την οποία κατέχει μέχρι σήμερα.

   Και επειδή ο Ηγούμενος δεν είναι άνθρωπος των λόγων αλλά των έργων, έκανε το όραμά του πράξη. Αφού αναστήλωσε τη Μονή, την μετέτρεψε όντως σε πνευματικό, φιλανθρωπικό, επιστημονικό, πολιτιστικό και κοινωνικό φυτώριο. Πέρα από το Θρησκευτικό και φιλανθρωπικό της έργο, η Μονή παρουσιάζει τον πολιτιστικό και επιστημονικό της χαρακτήρα, με τη λειτουργία Εικονοσκευοφυλακίου, όπου εκτίθενται οι θησαυροί της Μονής από το 12ο μέχρι τα μέσα του 19ο αι., Πινακοθήκης με έργα Κυπρίων και ξένων ζωγράφων, Κέντρου Εικονολογίας, Βιβλιοθήκης και επαναλειτουργίας του παλιού Οινοποιείου της Μονής.

   Μια ανεκτίμητη προσφορά, στην υπηρεσία της εκκλησίας, του πολιτισμού, της παιδείας, του λαού.

 

Ηγούμενος Χρυσορρογιατίσσης Διονύσιος
ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΣ ΕΔΕΚ

   Εκφράζω θερμές ευχαριστίες προς το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ για την εξαιρετική τιμή που περιποιούν στο πρόσωπό μου αλλά προπάντων στο έργο, που με τις μικρές μου δυνάμεις προσπάθησα να υπηρετήσω. Και τούτο γιατί ένας τόπος προοδεύει, και ένας λαός υπερβαίνει τις οποιεσδήποτε αντιξοότητες, όταν καλλιεργεί την πνευματική του ταυτότητα και αναδεικνύει την πολιτισμική του ιδιοπροσωπία.

   Ο Χριστιανισμός, τον οποίο παιδιόθεν διακονώ, εισήλθε στην ιστορία ως πρόταση ζωής που ζητά τη μεταμόρφωση του ανθρώπου και της κοινωνίας. Μεταμόρφωση που περιλαμβάνει κάθε πτυχή της ζωής. Τούτο εξηγεί γιατί τα ορθόδοξα μοναστήρια υπηρέτησαν και θεράπευσαν, μεταξύ άλλων, τα γράμματα και τις τέχνες.

   Έτσι, με την ανάληψη το 1978 της ηγουμενίας της ιστορικής Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσορρογιατίσσης, έθεσα ως στόχο ζωής, η πνευματική της μαρτυρία να εκφράζεται με πολυδιάστατο τρόπο. Ως εκ τούτου, σιγά-σιγά γύρω από τον Καθολικό Ναό της Μονής – μέσα στον οποίο βιώνεται η ενανθρώπηση του Θεού και η θέωση του ανθρώπου, η αδελφοσύνη και η ομόνοια των πάντων – δημιουργήθηκε το εικονοσκευοφυλάκιο της Μονής. Σε αυτό προβάλλεται η ταύτιση του αγαθού με την ωραιότητα, η ομορφιά εκείνη που κατά τον Ντοστογιέφσκι θα σώσει τον κόσμο. Πρόκειται για την ομορφιά της έσωθεν κάθαρσης και της έξωθεν αλληλεγγύης. Πιο κάτω, στην πινακοθήκη της Μονής, την οποία κοσμούν έργα Κυπρίων δημιουργών, αποτυπώνεται ο αγώνας του ανθρώπου να υπερβεί κάθε μορφή θανάτου, να ζήσει την αυθεντική ζωή. Ο ίδιος χώρος, ως αίθουσα εκδηλώσεων στοχεύει στο διάλογο με το σύγχρονο κόσμο, με τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα των ανθρώπων.

   Περαιτέρω, εδώ και τέσσερα χρόνια, λειτουργεί στη Μονή το Κέντρο Εικονολογίας, του οποίου στόχος είναι να φανερώσει τη θεολογία, την ανθρωπολογία, την κοινωνιολογία και την οικολογία της εικόνας. Το Κέντρο εξέδωσε ήδη τέσσερα τεύχη του περιοδικού «Εικονοστάσιον», μοναδικού στο είδος του στον ελληνικό κόσμο, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο οργάνωσε το πρώτο συνέδριό του για ζητήματα εικονολογίας.

   Κυρίες και κύριοι. Τα πιο πάνω είναι λίγα από πολλά που θα ήθελα να πετύχω. Γιατί πιστεύω ότι και η κρίση που διέρχεται ο τόπος σήμερα είναι πρωτίστως θέμα αξιών. Γι᾽ αυτό μακροχρόνια, και πέρα από τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές, η πολιτισμική αγωγή αποτελεί το θεμέλιο για την πνευματική ανασυγκρότηση μιας κοινωνίας. Μια κοινωνία καρποφορεί μόνο όταν έχει κοινό όραμα ζωής, μόνο όταν ο συνάνθρωπος εκλαμβάνεται ως αδελφός και φίλος. Στην πολιτισμική αυτή αγωγή ο καθένας ας συνεισφέρει με το δικό του τρόπο.

   Περαίνοντας τη σύντομη αυτή αντιφώνηση επιτρέψτε μου να μνημονεύσω τιμητικά και να εκφράσω τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου σε όσους στάθησαν γενναιόδωροι συμπαραστάτες στο ταπεινό μου έργο. Αναφέρω το Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Β´, αρωγό με κάθε τρόπο σε κάθε μου προσπάθεια και το Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο για όσα πρόσφερε και προσφέρει αφειδώς στη Μονή. Αναφέρω, επίσης, τους Κωνσταντίνο και Τάσο Λεβέντη, Προέδρους του Ιδρύματος «Αναστάσιος Γ. Λεβέντης», καθώς και τους ελλογιμότατους Καθηγητές Βάσο Καραγιώργη και Χαράλαμπο Μπακιρτζή, τέως και νυν διευθυντές του ιδίου Ιδρύματος, που συνεισέφεραν τα μέγιστα. Πέραν της οικονομικής βοήθειας συνεισέφεραν την ανιδιοτελή φιλία τους, την έγκυρη γνώμη, το άδολο ενδιαφέρον, δείγματα της έγνοιάς τους για την ταυτότητα και την ιστορία του τόπου. Ευχαριστώ και άλλους πολλούς, τους οποίους το σύντομο του χρόνου δεν μου επιτρέπει να αναφέρω ονομαστικά.

   Όμως, κατά την ιερή αυτή για μένα στιγμή δεν μπορώ παρά να αναμνησθώ και της σεπτής μορφής του εκλιπόντος μεγάλου μας ηγέτη Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, που μου ενεπιστεύθη τη διεύθυνση του Κέντρου Συντηρήσεως Εικόνων και Χειρογράφων στην ιστορική Μονή του Αγίου Σπυρίδωνος στην Τρεμετουσιά, που δυστυχώς, λόγω του πραξικοπήματος και της τούρκικης εισβολής, λειτούργησε μόνο για τρία χρόνια. Σύμφωνα με το Ιδρυτικό Έγγραφο, σκοπός του Κέντρου ήταν η με επιστημονικό τρόπο συντήρηση και διαφύλαξη των αρχαιολογικών και καλλιτεχνικών θησαυρών της Εκκλησίας και η προβολή τούτων τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Για το σκοπό αυτό λειτουργούσε στο Κέντρο αρχείο εικόνων και ιερών σκευών και αντικειμένων με καταλόγους περιγραφής και φωτογραφίες για το κάθε έργο ξεχωριστά.

   Το Κέντρο, μετά από σχετική απόφαση και πάλι του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, ανέλαβε την αντιγραφή όλων των παλαιών εικόνων, σε πρώτο στάδιο αυτών της αρχιεπισκοπικής περιφέρειας. Δυστυχώς, και το νέο αυτό σχέδιο ναυάγησε, λόγω του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Τα καταφέραμε να κάνουμε δύο μόνο αντίγραφα. Την εικόνα της Βαϊοφόρου της Παναγίας της Χρυσαλιννιώτισσας, το πρωτότυπο της οποίας βρίσκεται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄ και το αντίγραφό της στην Παναγία Χρυσαλιννιώτισσα, και την εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού, της οποίας το πρωτότυπο βρίσκεται στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄ και το αντίγραφο στην Εκκλησία του κατεχόμενου σήμερα χωριού Αγίου Νικολάου Λευκονοίκου.

   Εκφράζοντας και πάλι τις ευχαριστίες μου προς το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ για την αποψινή τιμή, εύχομαι σε όλους υγεία, χαρά και κάθε άλλο καλό από τον Χριστό και την Παναγία Χρυσορρογιατίσσης.

 Ιανουάριος 2014

 

Επισκέψεις ...:::

stat tracker for tumblr

©  Κέδαρες / Kedares