.

.

Οικοσελίδα

Κοινοτικό Συμβούλιο
Σύνδεσμος Αποδήμων
Ιστορική Αναδρομή
Εκδηλώσεις

Ημερολόγιο

.

Αρχαιολογικοί Θησαυροί  |   Εκκλησίες   |   Φωτογραφίες   |   Ανακοινώσεις   |  Επικοινωνία

 
 

Η ΒΑΒΑΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΑΥΚΟΥΝΗ
Του Ευριπίδη Ευριπίδου,13
Νοεμβρίου 2016

Το κτήμα του Τσιαυκούνη βρίσκεται στο πλάι του κεντρικού δρόμου των Κεδάρων, απέναντι από το Εξωκκλήσι της Παναγίας και λίγο πριν το αρκάτζι, πηγαίνοντας προς το Σχολείο. Είναι γεμάτο ελιές και είναι ιδιαίτερα γνωστό στους παλιότερους κατοίκους, γιατί εκεί βρίσκεται ο μύλος που οι Κεδαρίτες αλέθανε το στάρι, για το παραδοσιακό ρέσι που σερβιριζόταν στους γάμους. Το κτήμα, είναι γύρω στα δύο μέτρα, κατά μέσον όρο, πιο χαμηλά από τον δρόμο και  οριοθετείται από αυτόν, από ένα πεζούλι ύψους 40-50 εκατοστών.


Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ήταν διάσημο ανάμεσα στα παιδιά του Δημοτικού και για άλλον ένα λόγο: για τη μεγάλη βαβατσινιά (μουριά) του, που έκανε άσπρους βαβάτσινους, πολύ νόστιμους. Η βαβατσινιά, βρισκόταν πολύ κοντά στον τοίχο του κτήματος και ακριβώς απέναντι από τον περίφημο Σολωμό - τον σκελετό ενός παλιού φορτηγού που ήταν μπροστά στο εκκλησάκι παρατημένο χρόνια και συχνά ήταν το κέντρο πολεμικών συρράξεων μεταξύ των αγοριών. Ο κορμός της έφτανε σχεδόν στο ύψος του δρόμου και τα πρώτα μεγάλα κλαδιά της έφταναν στο πεζούλι, σχηματίζοντας  ένα είδος μικρής πλατφόρμας. Έτσι, ήταν πολύ εύκολο για μας, από το πεζούλι, με μια δρασκελιά, να βρεθούμε πάνω στο δέντρο.


Όταν έφτανε η εποχή που οι βαβάτσινοι άρχιζαν να ωριμάζουν και να τρώγονται, με τη λήξη των μαθημάτων, γινόταν αγώνας δρόμου, για το ποιοι θα φτάσουν πρώτοι στο δέντρο, ώστε να προλάβουν τους μεγαλύτερους και ωριμότερους καρπούς της ημέρας. Και αυτοί που προλάβαιναν, δεν έτρωγαν μόνο τους καλύτερους βαβάτσινους, αλλά καμάρωναν και για το κατόρθωμά τους. Ένα κατόρθωμα που κρατούσε 24 ώρες.


Όπως, όμως, και πολλές άλλες συνήθειες, και αυτή ηττήθηκε, όχι από την τηλεόραση, τον μεγάλο «φονέα» των εθίμων, που τότε δειλά δειλά άρχισε να μας δείχνει τα χιόνια της, αλλά από το ραδιόφωνο. Άρχισαν σιγά σιγά οι διαρροές και μετά η βαβατσινιά εγκαταλείφθηκε. Η τρεχάλα, ο αγώνας δρόμου, δεν σταματούσε πια μπροστά της, αλλά στα σπίτια μας.


Τρέχαμε για να προλάβουμε ν’ ακούσουμε στο ραδιόφωνο τον Λαμπίρη και την Τζοβάννα. Ήταν η εκπομπή «Το Σπίτι των Ανέμων».

 
 

Επισκέψεις ...:::

stat tracker for tumblr

©  Κέδαρες / Kedares