.

.

Οικοσελίδα

Κοινοτικό Συμβούλιο
Σύνδεσμος Αποδήμων
Ιστορική Αναδρομή
Εκδηλώσεις

Ημερολόγιο

.

Αρχαιολογικοί Θησαυροί  |   Εκκλησίες   |   Φωτογραφίες   |   Ανακοινώσεις   |  Επικοινωνία

 
 

Ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΥΔΙΩΝ
Του Ευριπίδη Ευριπίδου

Στις 29 Αυγούστου, είναι η γιορτή του Τιμίου Προδρόμου, του πολιούχου αγίου των Κεδάρων. Τη δεκαετία του ’60, όμως, ήταν και η γιορτή των καρυδιών για τα παιδιά.

Από τις αρχές του Αυγούστου, σιγά σιγά, αρχίζαμε να παίζουμε χρησιμοποιώντας καρύδια αντί για (μ)πίλιες (βόλους). Τα παιχνίδια που παίζαμε με τα καρύδια, ήταν δύο, ο Παστουρμάς και το Τσιεφάλι (Κεφάλι).


ΠΑΣΤΟΥΡΜΑΣ: οι παίκτες τοποθετούσαν σε σειρά από ένα αριθμό καρυδιών πχ από 2. Σχηματιζόταν μια ευθεία γραμμή με τα καρύδια. Οι παίκτες, από τη γραμμή αυτή ρίχνανε το «τσιεφάλι» ή την «πατέλλα» τους (ήταν ένα μεγάλο καρύδι, συνήθως με την εξωτερική πράσινη φλούδα του. Ήταν μεγάλο, γιατί έτσι ήταν πιο εύκολο να πετύχει τον στόχο), σε κάποια απόσταση, μη καθορισμένη εκ των προτέρων. Όποιου το τσιεφάλι πήγαινε πιο μακριά, έριχνε πρώτος, ακριβώς από το σημείο που ήταν το καρύδι του. Αυτό , αποτελούσε πλεονέκτημα φυσικά, γιατί ήταν η σειρά των καρυδιών ήταν ακέραιη, αλλά και μειονέκτημα γιατί έριχνε από μεγαλύτερη απόσταση. Αν χτυπούσε κάποιο από τα καρύδια της σειράς, έπαιρνε όλα όσα ήταν μετά το χτυπημένο και μέχρι το τελευταίο. Όχι αυτά που ήταν στην αρχή της σειράς. Το πρώτο στη σειρά, λεγόταν κι αυτό τσιεφάλι. Όποιος πετύχαινε το τσιεφάλι, τα έπαιρνε όλα και η παρτίδα τελείωνε. Το ίδιο επαναλαμβανόταν, αν υπήρχαν ακόμα καρύδια, από την άλλη πλευρά της γραμμής. Όταν τελείωναν όλοι, τότε όποιου η «πατέλλα» ήταν πιο μακριά από τη γραμμή των καρυδιών, έριχνε πρώτος. Αν τελείωναν οι παίκτες και από αυτή την πλευρά και υπήρχαν ακόμα καρύδια, τότε έμεναν για τον επόμενο γύρο και οι παίκτες έβαζαν και πάλι τον ίδιο αριθμό καρυδιών. Στον επόμενο γύρο, επομένως, υπήρχαν περισσότερα καρύδια. Συνήθως οι παίκτες προτιμούσαν να ρίχνουν σε οξεία γωνία προς τη γραμμή των καρυδιών, θεωρώντας ότι έτσι ήταν πιο εύκολος ο στόχος.


ΤΣΙΕΦΑΛΙ: Όπως και στον Παστουρμά, οι παίκτες τοποθετούσαν από ένα συγκεκριμένο αριθμό καρυδιών στη σειρά. Σε αντίθεση, όμως, με τον Παστουρμά, έριχναν τις «πατέλλες» τους προς μια ευθεία – στόχο παράλληλη με τη γραμμή των καρυδιών πχ σε ένα τοίχο, μια πλάκα κλπ. Όποιος πλησίαζε κοντύτερα στον στόχο έπαιζε πρώτος. Όπως και στον Παστουρμά, όποιος χτυπούσε ένα καρύδι, έπαιρνε όλα τα καρύδια, από το χτυπημένο μέχρι το τελευταίο. Η συνέχεια ήταν ίδια με τον Παστουρμά.

Από τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, γυρίζαμε τις καρυδιές του χωριού, μήπως βρούμε κάποιο μεγάλο καρύδι που να είχε πέσει στο έδαφος, κατάλληλο για «πατέλλα». Όσοι δεν είχαν δικά τους καρύδια, αγόραζαν ξεφλουδισμένα από χωριανούς. Όταν άρχιζε το παιχνίδι, ο κερδισμένος πουλούσε καρύδια στους χαμένους. Εκτός από ευχαρίστηση, το παιχνίδι είχε και κέρδος.

Την ημέρα της γιορτής του Τιμίου Προδρόμου, το παιχνίδι έφτανε στην κορύφωσή του. Παίζαμε τα «ρέστα» μας. Και ουσιαστικά ήταν η τελευταία μέρα του παιχνιδιού, αν και μερικές φορές κάποιοι έπαιζαν για λίγο και τις επόμενες 2-3 μέρες.

Οι γονείς μας φώναζαν, φυσικά, γιατί ήθελαν να πάμε στην εκκλησία. Αλλά, εμείς, όπως όλα τα παιδιά του κόσμου, σε όλες τις εποχές, προτιμούσαμε τη χαρά του παιχνιδιού, από το κήρυγμα του ιερέα.

 
 

Επισκέψεις ...:::

stat tracker for tumblr

©  Κέδαρες / Kedares